Znalazłam piosenkę, która zawiesza mnie w letargu. Cudownym półśnie, z którego nie chcę się budzić. Po prostu nie chce. Chwilo trwaj, jesteś piękna. I znów liczy się jedna chwila: półrzymknięte oczy, słodki sen na jawie, ten zapach (ulubiony), to ramie, które mnie otula. Niech to się nie kończy nigdy, tak na prawdę to by było fajne, mieć zawsze to ramię. A kiedy nie będę już go potrzebować chciałabym, by czekało kiedy znów stanie się źle. Ale myślę, że będę go potrzebowała. I to może być to piękno. Wiem, że może gadam bzdury, ale mają dla mnie one jakiś ukryty sens, głębokie przesłanie, które trafia prosto w serce i jest mi ciepło. Za co dziękuję, raz kolejny, na pewno nie ostatni :***. Nie wiem co jeszcze. Nie mam pojęcia. Czas pokaże.